ΤΟ ΥΦΑΝΤΟ

Ένα λουλούδι του μαγιού….λιβάδι χρυσανθέμων
Μες τη σκιά του φεγγαριού…στη δύνη των ανέμων

Σιγά σιγά μαράθηκε… κι έμεινε το κοτσάνι
Της νιότης μου ε χάθηκε….η πλάση πού είχα υφάνει

Μετρώ τους χτύπους της καρδιάς…δεν ξαναζώ με πάθος
Γλυκιάς αγάπης ευωδιάς…..μα πάλι κάνω λάθος

Το υφαντό που κέντησα…κάθομαι και κοιτάζω
Το σώμα μου δεν έντυσα…τα νυφικά να βάζω

Έτσι μου τα έφερε η ζωή …στο σώμα μου στοιχειώνω
Δεν είδα έρωτα πνοή……δάκρια συνκεντρώνω

Δεν έχω τίποτα να πω ….θεού το θέλημα σου
Στη μοναξιά μου κολυμπώ…το παραμέλημα σου

Ποτέ μου δεν αμάρτησα…μα όλο εγώ πληρώνω
Όσα μου έφερε η στιγμή,. δεν τάβρικα στο χρόνο

Ξυπνώ τα βράδια και θωρώ…όλα που είχα υφάνει
Χρυσή κλώστη στο πορφυρό…κέντημα πού είχα κάνει

Το υφαντό μου έμεινε…στο ράφι φυλαγμένο
Σαν το σκουπίδι ξέμεινε…της προίκας ξεχασμένο

ΝΙΚΟΣ ΠΕΤΡΑΚΗΣ
28970 33544
Fax..28970 31175
…..6977079546